Gruszki to jedne z najsłodszych owoców. Dlatego jeśli jesteś łasuchem, gruszki z pewnością zaspokoją Twój apetyt na słodkości. Dodatkowo owoc ten dostarcza organizmowi sporą dawkę potasu, błonnika, żelaza, witaminy C, A i E oraz witamin z grupy B.
Jedna gruszka (ok. 166g) zaspokaja ok. 15% zapotrzebowania organizmu na błonnik, 12% zapotrzebowania na witaminę C, 10% zapotrzebowania na witaminę K.
Gruszki na odporność
Bogactwo antyoksydantów zawartych w gruszkach wzmacnia odporność i chroni przed stanami zapalnymi oraz szkodliwym oddziaływaniem wolnych rodników, a także dodaje energii i poprawia wygląd skóry.
Gruszki na układ krwionośny
Duża dawka antyoksydantów i błonnika sprawia, ze spożywanie tych owoców jest wskazane w profilaktyce chorób układu krążenia.
Gruszki są szczególnie polecane osobom cierpiącym na nadciśnienie, gdyż pomagają regulować ciśnienie krwi. Ich spożywanie jest również wskazane w przypadku zaparć, ponieważ dzięki dużej zawartości błonnika pobudzają trawienie i ruchy robaczkowe jelit.
Bogactwo błonnika w gruszkach, sprawia że spożywanie owoców pomaga obniżyć poziom złego cholesterolu we krwi i zmniejszyć ryzyko raka jelita grubego.
Gruszki na układ moczowy
Gruszki mogą okazać się pomocne także w przypadku zapalenia dróg moczowych, ponieważ wykazują działanie moczopędne.
Hypoalergiczne gruszki
Owoce te to również doskonała propozycja dla alergików, gdyż uważane są za hypoalergiczną przekąskę, niezwykle rzadko powodującą reakcje alergiczne [1].
Suszone gruszki
Z dobroczynnego wpływu gruszek na nasze zdrowie możemy korzystać przez cały rok wykorzystując np. susz z owoców do sporządzenia pysznego kompotu – tradycyjnego domowego środka przeciwgorączkowego i łagodzącego stany zapalne przewodu pokarmowego.
Suszone gruszki to również doskonały pomysł na przekąskę, a także dodatek do musli, ciast, kasz i ryżu.
Gruszki - przeciwskazania
Spożywanie gruszek jest jednak niewskazane w przypadku wzdęć, gdyż duża zawartość cukrów w owocach może spotęgować objawy dolegliwości. Ze względu na sporą kaloryczność (60 kcal w 100g) owoc nie jest polecany w dużej ilości także osobom będącym na diecie odchudzającej.
[1]The Encyclopedia of Healing Foods, Michael Murray, ND and Joseph Pizzorno, ND, Lara Pizzorno, N.A., L.M.T.
Słodki i aromatyczny ananas najlepiej znany jest osobom zmagającym się z nadwagą. Owoc ten ma jednak również wiele innych zastosowań zarówno w lecznictwie, jak i w kosmetyce, a wynikają one w głównej mierze z zawartości drogocennej bromelainy.
Ananas - witaminy i minerały
Ananas jest owocem byliny, osiągającej wysokość do 100 cm. Znajdziemy w nim witaminy A, C, PP i z grupy B (w tym kwas foliowy). Sole mineralne reprezentuje wapń, magnez, potas, żelazo, fosfor, sód, miedź, cynk oraz mangan. Ananas obfituje również w błonnik, kwasy organiczne (głównie kwas cytrynowy) i bromelainę.
Bromelaina
Bromelaina jest mieszaniną enzymów, występującą w łodygach i owocach ananasa. Substancja ta rozkłada białka, ma działanie przeciwzapalne, przeciw-obrzękowe i przeciwbólowe, a także rozrzedza krew, zapobiegając powstawaniu zakrzepów. Bromelaina zalecana jest w przypadku:
oparzeń, opuchnięć, ukąszeń, siniaków, trudno gojących się ran (również pooperacyjnych)
dolegliwości żołądkowo-jelitowych (np. zaburzenia trawienia, biegunka)
zakrzepów i choroby wieńcowej
zapalenia zatok i alergii (bromelaina redukuje kaszel, katar, obrzęki nosa)
choroby zwyrodnieniowej stawów
Trwają badania nad skutecznością bromelainy w leczeniu astmy [1] oraz w profilaktyce przeciwnowotworowej, przede wszystkim w przypadku raka piersi, jajników, płuc i jelita grubego [2].
Odchudzanie z ananasem
Ananas zawiera błonnik, który wywołuje uczucie sytości, wspomaga pracę jelit, „wymiata” toksyczne produkty przemiany materii. Odchudzanie wspomaga również bromelaina, która ułatwia trawienie. Owoc ten jest niskokaloryczny – około 30 kcal w 100 g. Zawiera niewiele tłuszczu, a dużo wody. Należy jednak pamiętać, że w pozbyciu się nadwagi pomoże nam tylko świeży ananas – 100 g ananasa w syropie to ponad 80 kcal.
Ananas w kosmetyce
Ananas jest doceniany w kosmetyce ze względu na zawartość bromelainy i kwasów organicznych, które delikatnie złuszczają martwy naskórek, witaminy C, o działaniu rozjaśniającym i wzmacniającym naczynia krwionośne, oraz minerałów, które odżywiają skórę. Bromelaina ma dodatkowo działanie przeciwobrzękowe i przeciwzapalne. Kosmetyki z wyciągiem z ananasa odpowiednie są do każdego typu cery, lecz szczególnie zalecane są w przypadku cery naczynkowej, trądzikowej i z przebarwieniami.
Ostrożnie z ananasem
Ananasów należy unikać w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz przy nadkwaśności soku żołądkowego. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania antybiotyków, leków przeciwzakrzepowych, leków uspokajających i antydepresyjnych (zawierających między innymi kwas barbituranowy, diazepam, zolpidem) – bromelaina może hamować bądź wzmacniać ich działanie. Nadmiernego spożywania ananasów powinny unikać kobiety, u których występują obfite menstruacje – bromelaina zmniejsza krzepliwość krwi. Ostrożność powinny zachować również kobiety w ciąży – niedojrzałe owoce mogą mieć działanie poronne.
Maseczka ananasowa
Rozgnieciony miąższ ananasa nakładamy na twarz i dekolt. Maseczkę zmywamy po około 20 minutach. Miąższ możemy również zmieszać z jogurtem naturalnym.
Tonik z ananasa
Twarz przecieramy wacikiem nasączonym świeżo wyciśniętym sokiem z ananasa.
Awokado, nazywane również owocem maślanym bądź smaczliwką właściwą lub amerykańską, pochodzi z tropikalnych obszarów Ameryki Środkowej i Południowej, a w Europie pojawił się dopiero w XVII wieku. Bogatym źródłem składników odżywczych i cennym surowcem kosmetycznym jest zarówno miąższ owocu, jak i pozyskiwany z niego olej.
Awokado "swój zielony kolor zawdzięcza temu, że mają więcej luteiny niż jakiekolwiek inne owoce, a zawierają także glutation i fitosterol, które hamują wchłanianie cholesterolu."
"Kolorowa dieta" David Heber, Suzan Bowerman
Awokado dla zdrowia
Awokado to prawdziwa skarbnica niezbędnych dla zdrowia składników. Znajdziemy w nim witaminy A, E, C, D, z grupy B (w tym kwas foliowy), PP i K oraz potas, wapń i żelazo. Jest źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), a zwłaszcza kwasu linolowego, linolenowego i oleinowego, które są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu i muszą być dostarczane z pożywieniem. Awokado uważane jest za najcenniejsze źródło beta-sisterolu, który, podobnie jak nienasycone kwasy tłuszczowe, obniża poziom „złego” cholesterolu. Kolejnym cennym składnikiem jest tripeptyd glutation, który zaliczany jest do najsilniejszych przeciwutleniaczy. Antyoksydacyjne właściwości smaczliwki, przede wszystkim w przypadku raka jamy ustnej, potwierdzają badania [1]. W awokado znajdziemy znaczne ilości lecytyny, która odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu systemu nerwowego, a także jest kolejnym składnikiem o działaniu przeciwmiażdżycowym. Smaczliwkę docenią również osoby chore na cukrzycę, owoc ten bowiem zawiera bardzo mało cukru. Z dobroczynnego wpływu skorzystamy, spożywając zarówno surowe owoce (nie należy poddawać awokado działaniu wysokiej temperatury), jak i otrzymywany z nich olej. Mieszanina oleju z awokado i oleju sojowego (określana skrótem ASU – avocado-soybean unsaponifiables) uważana jest za skuteczny środek wspomagający leczenie zwyrodnieniowego zapalenia stawów kolanowych [2]. Substancja ta przeciwdziała rozpadowi występujących w chrząstce glikozaminoglikanów. Z kolei badania przeprowadzone na szczurach potwierdzają, że aplikacja oleju na skórę przyspiesza proces gojenia się ran [3].
Awokado w medycynie ludowej
W medycynie ludowej liście awokado zalecane są przy biegunce, wzdęciach i jako środek łagodzący kaszel. Skórka owoców jest natomiast uważana za środek o działaniu przeciwpasożytniczym.
Awokado w kosmetyce
Olej z awokado ma silne właściwości wygładzające, regenerujące i opóźniające procesy starzenia się skóry. Odbudowuje ochronną warstwę lipidową, chroniąc przed nadmierną utratą wilgoci, a także pobudza syntezę kolagenu. Ponadto ma działanie przeciwzapalne i łagodzące. Kosmetyki z olejem z awokado i sam olej zalecane są przede wszystkim w pielęgnacji cery suchej, dojrzałej, zmęczonej. Po zmieszaniu z olejkiem z pestek winogron lub olejkiem ze słodkich migdałów może być stosowany do masażu. Awokado dogłębnie odżywia i nawilża nie tylko skórę, ale i włosy.
Nadziewane awokado
farsz I Drobno pokrojone jajka, posiekane świeże zioła - koperek, zieloną pietruszkę, szałwię - kawałki łososia i drobno pokrojoną czerwoną paprykę wymiesaj z łyżeczką majonezu. Dodaj odrobinę soli i grubo mielony pieprz.
farsz II Pokrojone jajka, posiekany szczypiorek, kilka rzodkiewek, natkę pietruszki, odrobinę sera typu rokfor wymieszaj z łyżeczką majonezu.
Awokado przekrój na równe połówki, w miejsce po pestce połóż plaster wędzonego łososia. Zagłębienie wypełnij farszem i udekoruj świeżym koperkiem. Pyszna przystawka.
Osteoporoza dotyka 75 milionów ludzi na całym świecie. Zbiera żniwo zarówno wśród kobiet jak i mężczyzn, lecz kobiety cierpią na osteoporozę 4 razy częściej niż mężczyźni. Stale wydłuża się czas życia ludzi, w związku z czym badacze naukowi poszukują nowych metod walki z chorobami dotykającymi osoby w starszym wieku, do których w głównej mierze zalicza się osteoporoza, która dotyka co trzecią kobietę w okresie postmenopauzalnym i większość osób w wieku podeszłym.
Grejpfruty a osteoporoza
Regularne spożywanie miąższu z czerwonego grejpfruta może pozytywnie wpłynąć na stan kości i zmniejszyć ryzyko osteoporozy – do takich wniosków doszli naukowcy z Texas A&M University.
Grejpfruty zmniejszają ubytek wapnia z kości
Badanie prowadzone na szczurach którym podawano miąższ z grejpfrutów jako 5% - 10% uzupełnienie diety, wykazało, że owoc ten znacznie zmniejsza utratę wapnia i magnezu z tkanki kostnej, zwiększa absorpcję tych minerałów i zapobiega zmniejszeniu gęstości mineralnej kości. Obiecujące wyniki zaobserwowano już po 60 dniach trwania doświadczenia.
Grejpfruty w leczeniu i profilaktyce osteoporozy
Jeśli badanie naukowe na ludziach wykaże podobne efekty miąższ z grejpfruta może stać się jednym z najważniejszych składników diety w profilaktyce i leczeniu osteoporozy, tuż obok wapnia, magnezu i witaminy D.
Dieta odchudzająca i zdrowa to najważniejsze w naszym życiu, by chciało się chcieć żyć....
Od dawna znany jest korzystny wpływ kwasów omega 3 na zdrowie układu krwionośnego i zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowych. Dieta bogata w kwasy Omega 3, czyli ryby morskie (np. dieta śródziemnomorska), polecana jest w profilaktyce chorób serca. Jednak jak dotąd nieznany był dokładny mechanizm działania kwasów omega 3 na zmniejszenie ryzyka chorób układu krwionośnego. Wyniki najnowszych badań naukowych opublikowane w European Journal of Clinical Nutrition tłumaczą właściwości zdrowotne Omega 3.
Naukowcy z Australii pod przewodnictwem prof. Manohar’a Garg zaobserwowali wyraźny związek pomiędzy kwasami tłuszczowymi Omega 3, a stanami zapalnymi w organizmie, będącymi jednymi z czynników sprawczych chorób serca. Zdaniem badaczy ilość stanów zapalnych jest odwrotnie proporcjonalna do ilości kwasów Omega 3 we krwi.
Wstępem do odkładania cholesterolu w tętnicach (miażdżycy) są przewlekłe stany zapalne w śródbłonku (w wewnętrznej ścianie) naczyń krwionośnych. Stan zapalny może być skutkiem zakażenia wirusowego, bakteryjnego jak również szkodliwego działania substancji, które przedostają się do organizmu wraz z pożywieniem. Błędy żywieniowe są częstym czynnikiem sprawczym przewlekłych stanów zapalnych w naczyniach krwionośnych. Ze szkodliwych substancji wywołujących zapalenia w obrębie naczyń powszechnie występujących w żywności wymienić można kwasy tłuszczowe trans obecne w przetworzonych i uwodornionych olejach roślinnych (margaryny, oleje rafinowane), a także w wyrobach cukierniczych, czekoladach i produktach pieczonych i smażonych z użyciem oleju roślinnego, oraz akrylamid obecny w dużych ilościach w chipsach i frytkach.
W wyniku stanu zapalnego w naczyniach wzrasta wielokrotnie przepuszczalność komórek śródbłonka i dochodzi do nadmiernego odkładania cholesterolu. Mówiąc krótko do tanga trzeba dwojga. Sam cholesterol nie jest wszystkiemu winien. Ogromną rolę w tworzeniu zmian miażdżycowych w tętnicach odgrywają stany zapalne. Stąd profilaktyka chorób serca, w tym zmiana nawyków żywieniowych, powinna obejmować nie tylko zmniejszenie ilości cholesterolu w diecie, ale również, a może przede wszystkim, zapobiegnie przewlekłym stanom zapalnym w organizmie.
Po raz kolejny badania naukowe potwierdziły korzystny wpływ na zdrowie kwasów omega-3, które mają szeroki zakres korzystnego oddziaływania na zdrowie. Zmniejszają ryzyko zdarzeń sercowych, zapobiegają niektórym nowotworom, pomagają w niwelowaniu objawów astmy, wpływają korzystnie na rozwój dzieci i chronią oczy przed AMD (zwyrodnienie plamki związane z wiekiem). Kwasy omega-3 (DHA, EPA) zawarte są w rybach oleistych (tłustych rybach morskich), czyli w makreli, tuńczyku, łososiu i sardynkach.
Dawno, dawno temu... jakieś 10 lat wstecz zachorowałam na raka. I wtedy pomogli mi lekarze ginekolodzy i onkolodzy. Ale nie tylko. Pomogły mi też zioła, wtedy jeszcze mało znane w Polsce - teraz już bardzo popularne. Te zioła to Vilcacora i reszta ziół andyjskich. I wierzę, że najbardziej to one mi pomogły. Tak więc przytaczam ciekawy artykuł...
UNA DE GATO (uncaria tomentosa) - znana w naszym kraju pod nazwą VILCACORA. Wspomaga naturalną odporność organizmu, działa przeciwzapalnie i przeciwwirusowo. Wskazana jest w profilaktyce chorób cywilizacyjnych. Łagodzi skutki uboczne chemioterapii i radioterapii. Vilcacora jest aktualnie jedną z najpopularniejszych leczniczych roślin na świecie.
Dzięki bogatemu składowi chemicznemu, dodatkowo kształtowanemu przez specyficzne, peruwiańskie warunki klimatyczne, awansowała z roli naturalnego panaceum, znanego tylko wtajemniczonym peruwiańskim curanderos, do rangi suplementu diety, który szybko toruje sobie drogę na światowych rynkach farmaceutycznych.
Obecnie ukazuje się w literaturze światowej coraz więcej opracowań naukowych wskazujących na to, że ekstrakty vilcacory powodują m.in. wzrost liczby limfocytów u osób zarażonych wirusem HIV i indukcję apoptozy typu opóźnionego, wzmagają zdolność komórek do naprawy uszkodzeń DNA, stymulują pierwotną odpowiedź immunologiczną organizmu oraz chronią naczynia krwionośne przez uszkodzeniami związanymi z nadciśnieniem. Wszystko to - przy całkowicie nietoksycznym działaniu preparatu.
Przeprowadzone w Polsce badania wykazały niezwykle cenne, przeciwzapalne działanie ekstraktów z vilcacory. Pod ich wpływem w indukowanym zapaleniu płuc dochodziło do normalizacji stosunków ilościowych białych krwinek i blokowania nadmiernego rozwoju reakcji zapalnej oraz eliminacji pozapalnych zmian patologicznych.
Zdolność wyciągów z vilcacory do modulowania czynności układu odpornościowego znalazła potwierdzenie w badaniach prowadzonych pod kierunkiem prof. Mieczysława Kurasia z Uniwersytetu Warszawskiego. Na temat vilcacory pozytywnie wyraził się również prof. dr hab. Krzysztof Gulewicz z Polskiej Akademii Nauk.
Przygotowane przez Polską Akademię Nauk nowej procedury standaryzacji oraz doświadczenia lekarzy praktyków pozwoliły na opracowanie w 2004 roku doskonalszych i nowocześniejszych preparatów.
Zastosowania:
NOWOTWORY (wszystkie rodzaje ) BIAŁACZKI, AIDS , oraz : cukrzyca , choroby nerek ,prostaty, schorzenia gastryczne,: zapalne jelit ( zespół nadwrażliwego jelita ), reumatoidalne zapalenie stawów, wirusowe zapalenie wątroby typu "B" i "C" oraz w marskości wątroby, udary mózgu choroby krążenia , stany po zawałach serca, otyłość, , infekcje oraz wszelkie inne trudne schorzenia.
Profilaktyka - Leczenie i wzmacnianie systemu odporności. ( kuracje dotyczą również dzieci powyżej 3-ego roku życia.)
Kuracje składają się z kilku preparatów, którą ustalają lekarze.
Ojciec Szeliga – odznaczony przez Pana Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, za zasługi dla Fitoterapii mawiał:
"To medycyna akademicka wywodzi się z Fitoterapii a nie odwrotnie. Mówienie chorym o nieskuteczności Fitoterapii w leczeniu groźnych chorób jest zamykaniem oczu na rzeczywiste fakty. Ja w swoim Instytucie Naukowym "IPIFA" którego założyłem w Peru, wyleczyłem ponad 35 tysięcy chorych ludzi. Wielu z nich było w tzw. przez akademicką medycynę "stanów beznadziejnych " Najpierw musiałem im przywracać niejednokrotnie odebraną nadzieję, przez samych lekarzy, potem przy stosowaniu naturalnych metod leczenia - ziół i roślin, odpowiedniej diety - wyleczyłem ich. Wiele takich przypadków jest doskonale, na całe szczęście udokumentowanych. W niektórych przypadkach lekarze zachowywali się jak ci biblijni żydzi, którzy widzieli cuda Pana Jezusa a za żadne skarby świata nie chcieli w nie uwierzyć ! "
Po śmierci Ojca Szeligi nazwano jego imieniem Instytut IPIFA w LIMIE.
Więcej informacji na temat fitoterapii można znaleźć w książce: "ZIOŁOLECZNICTWO AMAZOŃSKIE I ANDYJSKIE" pod kier. dr.farm.Katarzyny Żurowskiej - recenzentami naukowymi tego wspaniałego opracowania o amazońskich ziołach i roślinach są :prof.dr.hab.Jerzy Lutomski, oraz prof.dr.hab.Jerzy Łukasiak ) Wydawca Tower Press .W tym pięknie opracowanym albumie znajduje się kompedium wiedzy o Fitoterapii . Zamieszczono tam szczegółowe opisy poszczególnych roślin, ich składów bio-chemicznych, zastosowań, itd. Książka jest unikatem na skalę europejską.
Dla ludzi rozpaczliwie szukających pomocy, tym którym odebrano wszelką nadzieję , tym dla których naprawdę medycyna akademicka okazała się bezradna – można polecić książkę p/t. "Żyję dzięki VILCACORZE " ( autor: dr.Roman Warszewski wydanie :Tower Press ) Książka ta ukazuje dobitnie, że nie ma sytuacji "straconych". Ludzie, którzy byli zdyskwalifikowani do leczenia metodami konwencjonalnymi, mimo wszystko, przy zastosowaniu odpowiednich ziół i roślin z Amazonii, oraz stosowaniu odpowiedniej diety, wspomagani najnowocześniejszymi metodami psycho-neuro-immunologi - zadziwili wszystkich i pokonali swoje choroby, które czasami zbyt wcześnie uważa się za "nieuleczalne" jak rak, marskość wątroby, cukrzycę a nawet AIDS!
Nie oznacza to że te metody wyleczą wszystkich i zawsze! Dają jednak nadzieję i jest to udokumentowane (w medycynie konwencjonalnej jest podobnie, chemio i radioterapia chociaż leczy, to nikomu przecież wyzdrowienia nie gwarantuje ) .
Fitoterapia, która wykorzystuje moc zawartą w samej naturze przynajmniej gwarantuje, że nie ma skutków ubocznych, nie jest także w żadnym stopniu toksyczna.
Wojciech Gęga
Konsultant Fitoterapii Andyjskiej ANDEAN MEDICINE CENTRE ltd.. London, fitoterapeuta , rehabilitant, masażysta, redaktor współpracujący z miesięcznikiem "Żyj Długo"(wcześniej: " Vilcacora Żyj Długo"). Współpracuje z Instytutem Ojca Edmunda Szeligi " IPIFA" w PERU.
Kiwi jest bogatym źródłem antyoksydantów. Zawiera spore ilości witaminy C (80 mg/100g) i E. Badania naukowe sugerują, iż regularne spożywanie 2-3 owoców kiwi dziennie może znacznie zredukować ryzyko nowotworu, zakrzepicy i udaru. O wyjątkowości właściwości odżywczych tego owocu może świadczyć odkrycie w nim zupełnie nowej, dotąd nieznanej formy witaminy E, która być może nadaje kiwi te niezwykłe walory żywieniowe.
"Historia kiwi zaczęła się w chińskiej dolinie Chang Kiang. Nazywane yang tao były uważane za przysmak przez wielkich chanów, którzy zachwycali się cudownym smakiem owoców i ich szmaragdowozielonym kolorem. Informacje o tym owocu rozeszły się do innych krajów w drugiej połowie XIX wieku."
"Kolorowa dieta" David Heber, Susan Bowerman
Nowa forma witaminy E
Jak donosi magazyn Food Chemistry, włoscy naukowcy odkryli nową formę witaminy E, nazwaną delta-tocomonoenol, którą zidentyfikowano w kiwi.
Jak dotąd rozróżniono 8 form tej witaminy. Możliwe, iż owoc ten jest jedynym źródłem nowej formy witaminy E, co może stanowić o unikalności jego walorów odżywczych.
Owoce z reguły nie są dobrym źródłem witaminy E. Bogate w antyoksydanty kiwi, stanowi tu wyjątek.
Kiwi – źródło witaminy E
Badanie zawartości witaminy E w produkcie polega przeważnie tylko na mierzeniu zawartości a-tocopherolu. Uwzględnienie zawartości nowej formy witaminy E (delta-tocomonoenolu) znacznie podnosi całkowite stężenie witaminy E w kiwi, czyniąc z niego niezwykle wartościowe źródło tej witaminy.
Niestety spora ilość delta-tocomonoenolu znajduje się w skórce owocu, której nie jemy.
Witamina E jest głównym antyoksydantem chroniącym komórki przed wolnymi rodnikami. Podobnie jak witamina A, D i K rozpuszcza się w tłuszczach. Wśród owoców, będących jej bogatym źródłem, obok kiwi wyróżnić można także awokado.
Kiwi - superowoc
Kiwi zalicza się do grupy tzw. superfood, czyli produktów o ponadprzeciętnych walorach odżywczych. Owoc ten jest bogatym źródłem nie tylko witaminy E, ale również polifenoli, kwasu foliowego i witaminy C.
Kiwi w walce z nowotworami
Kiwi cieszy się sporym zainteresowaniem naukowców. Wyniki najnowszych badań naukowych z Nowej Zelandii sugerują, iż spożywanie 2-3 kiwi dziennie w połączeniu z regularną aktywnością fizyczną może znacznie usprawnić naprawę uszkodzonego DNA i zapobiec powstaniu raka. Zdaniem Elaine Rush z Uniwersytetu w Auckland, codzienna dawka kiwi może zredukować niektóre z czynników ryzyka powstania chorób nowotworowych.
Kiwi a zdrowie układu krwionośnego
Kiwi stanowi doskonały wybór dla osób pragnących poprawić stan zdrowia serca i układu krwionośnego. Wyniki badań prowadzonych przez naukowców z Uniwersytetu w Oslo wykazują, iż spożywanie 2-3 kiwi dziennie pozwala na znaczną redukcję ryzyka powstania zakrzepów krwi w naczyniach, co może uchronić przed udarem i zakrzepicą żył. Badania wskazują również, iż regularne spożywanie kiwi zmniejsza poziom triglicerydów we krwi aż o 15%.
Zdaniem norweskich naukowców kiwi może być doskonałą naturalną alternatywą dla aspiryny w utrzymaniu zdrowia układu krwionośnego, bez skutków ubocznych.
Mango jest owocem wiecznie zielonego drzewa, uprawianego już od ponad 5 tysięcy lat i osiągającego wysokość 40 metrów. Owoce są słodkie, aromatyczne oraz bogate w witaminy i minerały.
Witaminy i minerały
Mango zawiera witaminy A, C, PP, E, z grupy B, a także magnez, potas, miedź, flawonoidy, błonnik oraz cenny lupeol, należący do związków triterpenowych o działaniu antyoksydacyjnym, przeciwmiażdżycowym i przeciwzapalnym. Z pestek mango wytwarzane jest masło, które ma zastosowanie w kosmetyce i zawiera dodatkowo kwasy tłuszczowe, mangiferynę i gallotaninę. Mangiferyna ma działanie antyoksydacyjne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze. Gallotanina, inaczej kwas taninowy, wykazuje działanie przeciwbakteryjne i odkażające.
Mango na zdrowie
Znaczna zawartość witamin C, A, E, flawonoidów, a przede wszystkim lupeolu decyduje o przeciwutleniających właściwościach owoców mango. Badania potwierdzają skuteczność lupeolu w redukcji komórek rakowych w przypadku nowotworu prostaty [1] i trzustki [2]. Mango uzupełnia niedobory witamin i minerałów. Jest bogatym źródłem miedzi, która jest niezbędna w procesie powstawania czerwonych krwinek – jej niedobór i może prowadzić do niedokrwistości. Błonnik reguluje pracę jelit i ułatwia usuwanie szkodliwych produktów przemiany materii.
"Na całym świecie istnieje ponad 1000 odmian mango. Zawierają one enzym trawienny o właściwościach zbliżonych do papainy znajdującej się w papai, który w połączeniu z ich naturalnym błonnikiem wspomaga trawienie. Porcja 100 g mango zawiera prawie 4000 j.m. beta-karotenu..."
"Kolorowa dieta" David Heber, Susan Bowerman
Mango w kosmetyce
Wyciąg z mango jest składnikiem szamponów i odżywek do włosów suchych i zniszczonych, balsamów odżywczych do ciała oraz kremów i toników do cery suchej, podrażnionej i naczynkowej (witamina C zawarta w mango wzmacnia naczynia krwionośne). Cennym kosmetykiem naturalnym jest masło z pestek mango o właściwościach nawilżających i natłuszczających. Działa regenerująco i wygładzająco, łagodzi stany zapalne skóry, a także pełni funkcję naturalnego filtra przeciwsłonecznego oraz przeciwutleniacza – opóźnia procesy starzenia się skóry. Masło odpowiednie jest do pielęgnacji skóry suchej, podrażnionej, zmęczonej, pozbawionej elastyczności. Może być stosowane nie tylko w celu odżywienia skóry twarzy, ale i całego ciała.
Koktajl z mango
2 dojrzałe owoce mango obieramy ze skórki i usuwamy pestki. Miąższ miksujemy z 150 ml jogurtu naturalnego, 50 ml mleka i 2 łyżkami cukru.
Maseczka z mango
Miąższ mango rozgniatamy, mieszamy z jogurtem naturalnym i nakładamy na twarz na około 20 minut.
Tonik z mango
Wacikiem nasączonym świeżo wyciśniętym sokiem z mango przecieramy twarz.
Regulacja ciśnienia krwi, gospodarki wodnej organizmu i funkcjonowania nerek należy do najważniejszych funkcji potasu w organizmie.
Dieta uboga w potas może być jedną z przyczyn wystąpienia nadciśnienia. Wpływ potasu na ryzyko zdarzeń sercowych został wielokrotnie potwierdzony przez badania naukowe. Niedostateczne spożycie potasu w przypadku kobiet zwiększa nawet pięciokrotnie ryzyko udaru mózgu. Niedobór potasu prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi i to zarówno u pacjentów z nadciśnieniem jak i osób zdrowych.
Zapotrzebowanie kobiet na potas wynosi od 1000 – 3000 mg.
Niedobór potasu
Mimo, iż potas występuje w wielu produktach spożywczych, bywa że spożywamy go za mało.
Niedobór potasu może się objawiać:
fioletowym nalotem na języku,
skłonnością do siniaków,
podkrążonymi oczami,
powolnym, nieregularnym pulsem,
podwyższonym ciśnieniem tętniczym,
opuchlizną kończyn,
stanem poddenerwowania i zmęczenia.
Czynniki zmniejszające zasoby potasu w organizmie:
kofeina,
alkohol,
cukier,
stres,
estrogenowa terapia zastępcza,
bardzo intensywna dieta odchudzająca,
antybiotyki
kortyzon
środki przeczyszczające,
środki moczopędne.
Uwaga
Preparaty z potasem można przyjmować tylko po uzgodnieniu z lekarzem. Przyjmowanie zwiększonych dawek potasu jest niewskazane dla chorych na niewydolność nerek i w przypadku przyjmowania niektórych leków przepisywanych m.in. na arytmię, nadciśnienie i choroby serca, dlatego też wprowadzenie do diety dodatkowych źródeł potasu wymaga wcześniejszej konsultacji lekarskiej.
Orzechy, w tym migdały, to niedoceniane produkty w naszej codziennej diecie. Mimo wysokiej zawartości tłuszczów należą do najzdrowszych przekąsek. Warto je włączyć do codziennej diety i spożywać regularnie ze względu na zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych, błonnika, minerałów i witamin.
Cenne źródło wapnia
Migdały są cennym źródłem dobrze przyswajalnego wapnia. 28g (ok. 23 szt. Migdałów) to 70 mg wapnia. Zawierają też sporo białka – ok. 20g w 100 g produktu.
Nienasycone kwasy tłuszczowe
Zawierają dużo tłuszczów, co nie znaczy, że są przez to niezdrowe. Bardziej istotne dla zdrowia jest nie tyle obecność tłuszczu w diecie co jego rodzaj. Migdały zawierają znacznie więcej nienasyconych kwasów tłuszczowych niż nasyconych kwasów tłuszczowych. Nie zawierają szkodliwych kwasów tłuszczowych trans, których należy stanowczo unikać w diecie.
Bogate źródło witaminy E i B2
Są zdrową przekąska również ze względu na dużą zawartość witaminy E (240 mg/100g), która chroni przed niekorzystnym wpływem wolnych rodników, wzmacnia ściany naczyń krwionośnych i chroni przed chorobami układu krwionośnego i B2, która pełni ważna funkcję w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego i narządu wzroku.
Zdrowie układu krwionośnego
Migdały korzystnie wpływają na zdrowie, zwłaszcza układu krwionośnego i zmniejszenie ryzyka choroby wieńcowej serca, gdyż są bogatym źródłem magnezu, potasu, fosforu, wielu witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych.
Dieta obfitująca w migdały wpływa pozytywnie na obniżenie poziomu złego cholesterolu (LDL), podwyższenie poziomu dobrego cholesterolu (HDL) i obniżenie poziomu trójglicerydów. 40 gramów migdałów dziennie, czyli około 1/3 kubka (ok. 34 orzechy) może obniżyć ryzyko choroby niedokrwiennej serca.
Profilaktyka nadciśnienia tętniczego
Migdały są również zalecane w diecie DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension) czyli diecie w leczeniu i zapobieganiu nadciśnieniuNational Institutes of Health and the American Heart Association). rekomendowanej przez amerykański Narodowy Instytutu Serca, Płuc i Układu Krwiotwórczego (
Migdały mają dobroczynny wpływ na zdrowie pod warunkiem, że są nieprzetworzone i nie poddawane obróbce termicznej, czyli gotowaniu, pieczeniu, czy prażeniu.
Wysoka temperatura powoduje wytworzenie kwasów tłuszczowych trans z nienasyconych kwasów tłuszczowych. Przez co zmienia dobroczynne wielonienasycone tłuszcze w szkodliwe dla zdrowia tłuszcze trans, które działają w organizmie jak wolne rodniki. Obniżają poziom dobrego cholesterolu (HDL) i podwyższają poziom złego cholesterolu (LDL), powodują tycie, stany zapalne w organizmie, wywołują syndrom X i cukrzycę.
Właściwości odżywcze migdałów
Garść migdałów (ok. 28 gram, czyli 24 sztuki) zawiera:
Ze względu na wysoką zawartość tłuszczów, migdały źle przechowywane mogą stracić swoje dobroczynne właściwości. By tłuszcze zawarte w migdałach nie zjełczały, należy przechowywać je w lodówce w szczelnie zamkniętym pojemniku.
Do wielu potraw, miedzy innymi i krokietów niezbędne są naleśniki. Ja mam przepis prosty,ale niezawodny. naleśniki są zawsze miękkie i elastyczne.
przygotowanie:
3 jajka
2 szkl mąki pełnoziarnistej
3 łyzki gęstej śmietany
3 szkl wody
sól
cukier
oliwa
przygotowanie:
Jajka ubić mikserem ze szczyptą soli, dodać cukier, sól. Powoli dodawać mąkę i wodę. Ciasto musi być płynne, gęstości śmietany. Smażyć cienkie placki po obu stronach na mocno rozgrzanej patelni. Przekładać na talerz i drugim talerzem przykrywać.
Naleśniki można stosować jako bazę do innych potraw : krokietów, zapiekanek, zup.
Naleśniki mamy przygotowane według poprzedniego przepisu. Mogą być chłodne z poprzedniego dnia. Pieczarki kroimy drobno i dusimy pod przykryciem na oliwce lekko posolone, aż puszczą sok i zmiękną. Kapustę kiszoną płuczemy, drobno kroimy i lekko obgotowujemy. Wyjmujemy na rozgrzaną patelnię polaną oliwą i smażymy pod przykryciem. Dodajemy wcześniej drobno pokrojoną i uduszoną cebulkę. Dodajemy pieczarki. Tak przygotowany farsz wykładamy na naleśniki i zawijamy brzegi i rolujemy. Przygotowane w ten sposób krokierty maczamy w jajku i bułce i obsmażamy na złoty kolor.
Możemy podawać z surówką. Możemy tez polać sosem. Najlepiej smakują z sosem pieczarkowym.
Mięso przyprawić wg własnego smaku pieprzem, ziołami, solą, czosnkiem. Z jaja i mąki zrobić ciasto. Mięso zanurzać w cieście i kłaść na rozgrzaną patelnię.
Anna Kalata: Oto moja dieta cud! Za czasów pracy w rządzie wyglądała trochę jak zmęczona §życiem babcia. Teraz wygląda na 20 lat mniej i chodzi z synem na dyskoteki. Była minister pracy zdradza przepis na swoja dietę cud! Dzięki jej stosowaniu i odżywianiu się według zaleceń pięknej pani minister można gubić 3 kilogramy każdego miesiąca. I co najważniejsze: bez uszczerbku na zdrowiu! ”Na początku piłam tylko wodę, soki i jadłam gotowane warzywa. Starałam się jeść co dwie, trzy godziny, choćby jabłko, abym nie była głodna. Mniejsze porcje, a częściej” - opowiada Kalata. Była minister ostrzega, że zbyt szybkie odchudzanie jest bardzo niebezpieczne. „Przez pierwszy miesiąc mojej diety schudłam 13 kilogramów. To była bardzo drastyczna utrata wagi. Ale potem przystopowałam” - przyznaje. Jak mówi, był nawet taki moment, że w ogóle odechciało jej się jeść. „Tylko piłam. W ogóle nie odczuwałam żadnego głodu. Nagle po takich trzech dniach zdawałam sobie sprawę, że tak nie można i muszę jeść z rozsądku, żeby nie zrobić sobie krzywdy. I zaczęłam jeść” - wyjaśnia Anna Kalata. Była polityk zdradza dietę, jaka zastosowała po pierwszym, najgorszym etapie odchudzania. Jak zapewnia, to bezpieczna dieta, która zapewnia wszystkie ważne dla zdrowia składniki. Dzięki niej Anna Kalata traciła miesięcznie tylko 2-3 kilogramy - choć na pewno w przypadku każdego z nas utrata wagi może być inna, bo to zależy od organizmu. Ważne też, by nad naszym odchudzaniem czuwał lekarz dietetyk, szczególnie gdy chcemy zrzucić sporo tłuszczyku. W sumie Kalata pozbyła się imponującej liczby aż 38 kilogramów, trwało to ponad trzy lata. Przy tym zaznacza, że nie uprawiała żadnego sportu. „Wole spacery i taniec” - przyznaje. Teraz wygląda tak, że gdy stoi obok swojej 27-letniej córki, ludzie myślą, że są siostrami. A co jest najlepsze w diecie Anny Kalaty? żadnego efektu jo-jo! A nawet lepiej: „Teraz, gdy już osiągnęłam figurę, jaką chciałam i mam więcej ruchu, mogę sobie pozwolić na bardziej kaloryczne dania, mogę więcej zjeść” – mówi uśmiechnięta była minister. A oto dieta byłej minister: Dzień I śniadanie: 1 kromka chleba, pół jajka oraz kawa ze słodzikiem
drugie śniadanie: pucharek owoców – jabłko, arbuz, truskawki, maliny, papaja – owoce w zależności od pory roku obiad: gotowane warzywa – np. kapusta, kalafior, marchew, buraczki oraz mała porcja gotowanego mięsa, najlepiej białego kolejne danie po 2 godzinach: sałatka z ogórka surowego lub kiszonego, pomidor, cebula podwieczorek: jabłko, tarta marchewka kolacja: pieczywo chrupkie, plasterek drobiowej wędliny, pieczarki marynowane, herbata Dzień II śniadanie: serek wiejski light oraz kawa ze słodzikiem
drugie śniadanie: pucharek owoców – jabłko, arbuz, truskawki, maliny, papaja – owoce w zależności od pory roku obiad: zupa warzywna kolejne danie po 2 godzinach: sałatka z ogórka surowego lub kiszonego, pomidor, cebula podwieczorek: sok marchwiowy lub z buraków kolacja: pieczywo chrupkie, plasterek drobiowej wędliny, pieczarki marynowane, herbata Źródło: Fakt
Już na początku XX wieku odkryto związek między schorzeniami układu krążenia, a cholesterolem. Zwiększone stężenie "złego" cholesterolu i wolnych trójacylogliceroli w osoczu krwi należy do najważniejszych czynników ryzyka miażdżycy. Kiedy krew swobodnie przepływa przez naczynia krwionośne, wraz z nią do każdej komórki dostarczane są substancje odżywcze i niezbędny do życia tlen. We krwi krążą również związki, które mogą od wewnątrz uszkadzać nasze tętnice (np. wolne rodniki). Powstające w ten sposób uszkodzenia sprawiają, że w miejscach tych zaczynają osadzać się substancje tłuszczowe (głównie cholesterol) oraz płytki krwi. Tworzą się złogi, które utrudniają dopływ krwi do wielu narządów. Tym samym, dociera do nich coraz mniej tlenu, a postępujące niedotlenienie narządów prowadzi do ich niewydolności. Zwykle zwężenie nie obejmuje wszystkich tętnic, pojawia się jedynie na pewnych odcinkach. Najczęściej dotyczy to tętnic wieńcowych, które doprowadzają krew do serca. Należy jednak pamiętać, że cholesterol jest również prekursorem wielu ważnych, niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania organizmu związków tj. hormony płciowe, hormony kory nadnercza, witamina D, kwasy żółciowe.
LDL - "zły cholesterol" Są to lipoproteiny o niskiej gęstości. Powodują podwyższenie poziomu cholesterolu we krwi przez jego transport z wątroby do tkanek - dlatego przyspieszają rozwój miażdżycy. Podwyższony poziom cholesterolu LDL zwiększa ryzyko chorób serca gdyż ta forma cholesterolu osadza się na ścianach tętnic. Aby ograniczyć poziom tej frakcji należy ograniczyć spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych i izomerów trans (produkty pochodzenia zwierzęcego np. mięso, masło, tłuste mleko oraz margaryny utwardzane, ciastka, frytki, chipsy), zwiększyć spożycie żywności zawierającej błonnik rozpuszczalny, utrzymywać prawidłową masę ciała.
HDL - "dobry cholesterol" Są to lipoproteiny o wysokiej gęstości. Powodują obniżenie całkowitego poziomu cholesterolu we krwi przez jego transport do wątroby, skąd jest wydalany - dlatego działają korzystnie, hamując rozwój miażdżycy naczyń. HDL zbiera zbędny cholesterol i przenosi go z powrotem do wątroby, żeby został przetworzony przez organizm. Może również usuwać cholesterol zalegający w tętnicach czyli cofać miażdżycę.
Jedynym źródłem "złego cholesterolu" w diecie są produkty pochodzenia zwierzęcego, a produkty roślinne (nawet te o dużej zawartości tłuszczu) nie zawierają go. Zbyt duża zawartość "złego cholesterolu" w diecie może zwiększać poziom tego składnika w surowicy krwi, choć niektórzy ludzie posiadają podwyższone "spalanie" cholesterolu pochodzącego z żywności pochodzenia zwierzęcego. Dla pozostałych jednym z zabiegów ochronnych jest ograniczenie dziennego spożycia cholesterolu do 300 mg.
Gotowane warzywa pokroić w talarki, pieczarki surowe polroić w plasterki, papryke pokroić w cieńkie paseczki, kapustę drobno poszatkować. Wymieszać wszystkie składniki rzem. Doprawić solą, cukrem i cytryną. Po dziesięciu minutach wymieszać z majonezem. Odstawić na godzinę do lodówki.
3 pomidory 1 ogórek 1 czerwona cebula 1 zielona papryka czarne oliwki (ok. 20 sztuk) 200 g sera feta 100 ml oliwy z oliwek (najlepiej greckiej) 2 łyżki białego octu winnego natka pietruszki sól pieprz oregano
Opis przygotowania:
Pomidory pokroić w grubą kostkę, ogórka w talarki. Paprykę oczyścić i pokroić w cienkie paski. Dodaj oliwki i pokrojoną natkę. Cebulę obierać, pokroić w talarki, dodać do sałatki. Przypraw do smaku solą, pieprzem i oregano. Skrop oliwą i octem winnym. Na końcu dodać pokrojony w kostkę ser feta.
No i się narobiło. Nie dość, że mam w domu alrgika pokarmowego i sama muszę się odchudzić, to jeszcze wysoki choresterol mojego małżonka całkowicie przeobrażają moją kuchnię. Czy uda mi się zmierzyć z tym zadaniem? Zobaczymy... Wszystkie trzy diety mają jeden wspólny mianownik - ZDROWE ODŻYWIANIE. Czy wprowadzając te wszystkie ograniczenia będziemy mogli nadal ciekawie i smacznie jeść?
Od czego tu zacząć kolejne zmiany? Może od artykułu z foody.pl...
Zaburzenia w gospodarce cholesterolu mogą za sobą pociągać poważne konsekwencje zdrowotne, dlatego też wielu z nas z takim niepokojem czeka na wyniki badań krwi. Zanim jednak zaczniemy bezwzględnie walczyć z cholesterolem, warto przyjrzeć mu się bliżej.
Czym jest cholesterol? Często nie zdajemy sobie sprawy, że cholesterol jest nam niezbędny do życia. Stanowi konieczny składnik błon wszystkich komórek, a bez niego niemożliwa byłaby synteza ważnych hormonów, jak testosteron, progesteron, estrogen i kortyzon. Także przewodzenie impulsów nerwowych nie mogłoby prawidłowo zachodzić, gdyby nie ta niewielka cząsteczka.
Cholesterol w naszym organizmie pochodzi z dwóch źródeł. Wraz z pożywieniem (głównie pochodzenia zwierzęcego, w roślinach występuje on w śladowych ilościach) dostarczamy dziennie od 300-500 g cholesterolu, jednak niemal dwa razy więcej, bo od 700 do 900 g, jest produkowane samodzielnie przez nasz organizm z innych substancji. Ma to miejsce głównie w wątrobie, ale także jelitach, skórze i większości innych tkanek.
Przeciwne frakcje Cały szum wokół cholesterolu dotyczy jednak jego formy obecnej w osoczu krwi. Cholesterol jest nierozpuszczalny w wodzie i dlatego musi być w naczyniach krwionośnych transportowany w postaci lipoprotein, czyli złożonych cząsteczek, w których cholesterolowe wnętrze otoczone jest przez płaszcz rozpuszczalnych w wodzie białek.
Wyróżniono dwie główne frakcje lipoprotein. Lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL) transportują cholesterol z wątroby do krwi, przy czym szybko odkryto, że wysokie stężenie tej frakcji znacznie podwyższa ryzyko rozwoju miażdżycy, a w rezultacie wystąpienia choroby wieńcowej, zawału serca, czy udaru mózgu. Jednak już lipopreteiny o wysokiej gęstości (HDL) transportują cholesterol z krwi do wątroby (gdzie jest magazynowany) przez co wykazują działanie zgoła odwrotne: im większe ich stężenie, tym mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia tych chorób.
To, co jemy, ma znaczny wpływ na poziom obu frakcji. Nasycone tłuszcze zwierzęce powodują wzrost poziomu frakcji LDL, podczas gdy tłuszcze nienasycone (głównie roślinne, ale także obecne w rybach kwasy omega-3) podnoszą poziom korzystnej frakcji HDL. Dieta cholesterolowa nie tylko więc opiera się na ograniczeniu spożycia samego cholesterolu, ale przede wszystkim na zmianie proporcji przyjmowanych tłuszczy na korzyść zdrowych tłuszczy nienasyconych.
Absolutne zakazy Dlatego też dieta ta wymaga wyeliminowania z jadłospisu tłustego mięsa, podrobów, majonezu, żółtek jaj, a także nieodtłuszczonych produktów mlecznych, zwłaszcza żółtych serów i śmietany. Zrezygnować należy także z masła, słoniny, smalcu, jak również z niskiej jakości margaryn. Te ostatnie zawierają duże ilości kwasów tłuszczowych trans, które powodują wzrost poziomu frakcji szkodliwego cholesterolu LDL we krwi.
Nieprawidłowej gospodarce lipidów towarzyszy często nadciśnienie tętnicze, dlatego dieta niskocholesterolowa zaleca ograniczenie soli – i to zarówno przez znaczne zmniejszenie jej dodatku do potraw, jak i zrezygnowanie z produktów, które mają jej dużo w swoim składzie.
... i rzeczy dozwolone Całe szczęście dieta ta nie ogranicza się do samych zakazów. Bardzo korzystny wpływ na regulację poziomu cholesterolu we krwi ma błonnik, dlatego też zaleca się jedzenie bogatych weń produktów. Są to przede wszystkim: pełnoziarniste pieczywo, musli, bezjajeczne makarony, a także duże ilości świeżych owoców i warzyw – i szczególnie w tym ostatnim przypadku możemy pozwolić sobie na rozpustę.
Zaleca się również spożywanie do trzech razy w tygodniu ryb morskich, takich jak makrela, tuńczyk, dorsz. Zawierają one kwasy-tłuszczowe omega-3, które zwiększają frakcję korzystnego cholesterolu HDL, a zmniejszają szkodliwego – LDL.
Dieta ta pozwala na picie odtłuszczonego mleka, kefiru, jogurtu, dopuszcza także jedzenie niskotłuszczowego twarogu. Można jeść – jako źródło białka – chude mięsa, jak kurczak czy indyk, wieprzowina, baranina, cielęcina i wołowina, raczej duszone, gotowane (zwłaszcza na parze) czy grillowane niż smażone. Z tłuszczy powinniśmy ograniczyć się do olejów roślinnych i masła roślinnego.
Dodatkowa korzyść Stosowanie diety niskocholesterolowej pozwala na regulację poziomu cholesterolu we krwi: utrzymywanie frakcji HDL na wysokim, a LDL – niskim poziomie, dzięki czemu zapewniamy dłuższe zdrowie naszego serca i układu krążenia. Ograniczenie ilości tłuszczy, jedzenie dużych dawek błonnika, a także złożonych węglowodanów, pomaga nam dodatkowo utrzymać odpowiednią wagę. A ludzie szczupli rzadziej chorują na serce – i koło się zamyka.
Umyty bakłażan przekroić wzdłuż na pół, pokroić na plasterki, dobrze posolić i odstawić na 10 min. obrana cebulę pokroić w kostkę. Umytą cukinię pokroić w plasterki, wypestkowaną paprykę w kawałki. Pomodory obrać, wypestkować, pokroić. Na rozgrzanej oliwie zeszklić cebulę i drobno posiekany czosnek. dodać cukinię, paprykę . Bakłażana osączyć na serwetce i wytrzeć z soli. Dodać do warzyw. Lekko podsmażyć i doprawić pieprzem. Dodać pomidory, rozdrobniony tymianek i liść laurowy. Włozyć całośc do płaskiej, wysmarowanej tłuszczem formy sufletowej. Piec ok. 30 minut w temp. 180 stopni. Można przykryć folią aluminiową. Na 5 min przed końcem pieczenia posypać serem. Podawać natychmiast na gorąco, najlepiej z bagietką. Do ratatui można podać chrupiące kotlety jagnięce.
Orzechy, w tym migdały, to niedoceniane produkty w naszej codziennej diecie. Mimo wysokiej zawartości tłuszczów należą do najzdrowszych przekąsek. Warto je włączyć do codziennej diety i spożywać regularnie ze względu na zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych, 
