Gruszki to jedne z najsłodszych owoców. Dlatego jeśli jesteś łasuchem, gruszki z pewnością zaspokoją Twój apetyt na słodkości. Dodatkowo owoc ten dostarcza organizmowi sporą dawkę potasu, błonnika, żelaza, witaminy C, A i E oraz witamin z grupy B.
Jedna gruszka (ok. 166g) zaspokaja ok. 15% zapotrzebowania organizmu na błonnik, 12% zapotrzebowania na witaminę C, 10% zapotrzebowania na witaminę K.
Gruszki na odporność
Bogactwo antyoksydantów zawartych w gruszkach wzmacnia odporność i chroni przed stanami zapalnymi oraz szkodliwym oddziaływaniem wolnych rodników, a także dodaje energii i poprawia wygląd skóry.
Gruszki na układ krwionośny
Duża dawka antyoksydantów i błonnika sprawia, ze spożywanie tych owoców jest wskazane w profilaktyce chorób układu krążenia.
Gruszki są szczególnie polecane osobom cierpiącym na nadciśnienie, gdyż pomagają regulować ciśnienie krwi. Ich spożywanie jest również wskazane w przypadku zaparć, ponieważ dzięki dużej zawartości błonnika pobudzają trawienie i ruchy robaczkowe jelit.
Bogactwo błonnika w gruszkach, sprawia że spożywanie owoców pomaga obniżyć poziom złego cholesterolu we krwi i zmniejszyć ryzyko raka jelita grubego.
Gruszki na układ moczowy
Gruszki mogą okazać się pomocne także w przypadku zapalenia dróg moczowych, ponieważ wykazują działanie moczopędne.
Hypoalergiczne gruszki
Owoce te to również doskonała propozycja dla alergików, gdyż uważane są za hypoalergiczną przekąskę, niezwykle rzadko powodującą reakcje alergiczne [1].
Suszone gruszki
Z dobroczynnego wpływu gruszek na nasze zdrowie możemy korzystać przez cały rok wykorzystując np. susz z owoców do sporządzenia pysznego kompotu – tradycyjnego domowego środka przeciwgorączkowego i łagodzącego stany zapalne przewodu pokarmowego.
Suszone gruszki to również doskonały pomysł na przekąskę, a także dodatek do musli, ciast, kasz i ryżu.
Gruszki - przeciwskazania
Spożywanie gruszek jest jednak niewskazane w przypadku wzdęć, gdyż duża zawartość cukrów w owocach może spotęgować objawy dolegliwości. Ze względu na sporą kaloryczność (60 kcal w 100g) owoc nie jest polecany w dużej ilości także osobom będącym na diecie odchudzającej.
[1]The Encyclopedia of Healing Foods, Michael Murray, ND and Joseph Pizzorno, ND, Lara Pizzorno, N.A., L.M.T.
Słodki i aromatyczny ananas najlepiej znany jest osobom zmagającym się z nadwagą. Owoc ten ma jednak również wiele innych zastosowań zarówno w lecznictwie, jak i w kosmetyce, a wynikają one w głównej mierze z zawartości drogocennej bromelainy.
Ananas - witaminy i minerały
Ananas jest owocem byliny, osiągającej wysokość do 100 cm. Znajdziemy w nim witaminy A, C, PP i z grupy B (w tym kwas foliowy). Sole mineralne reprezentuje wapń, magnez, potas, żelazo, fosfor, sód, miedź, cynk oraz mangan. Ananas obfituje również w błonnik, kwasy organiczne (głównie kwas cytrynowy) i bromelainę.
Bromelaina
Bromelaina jest mieszaniną enzymów, występującą w łodygach i owocach ananasa. Substancja ta rozkłada białka, ma działanie przeciwzapalne, przeciw-obrzękowe i przeciwbólowe, a także rozrzedza krew, zapobiegając powstawaniu zakrzepów. Bromelaina zalecana jest w przypadku:
oparzeń, opuchnięć, ukąszeń, siniaków, trudno gojących się ran (również pooperacyjnych)
dolegliwości żołądkowo-jelitowych (np. zaburzenia trawienia, biegunka)
zakrzepów i choroby wieńcowej
zapalenia zatok i alergii (bromelaina redukuje kaszel, katar, obrzęki nosa)
choroby zwyrodnieniowej stawów
Trwają badania nad skutecznością bromelainy w leczeniu astmy [1] oraz w profilaktyce przeciwnowotworowej, przede wszystkim w przypadku raka piersi, jajników, płuc i jelita grubego [2].
Odchudzanie z ananasem
Ananas zawiera błonnik, który wywołuje uczucie sytości, wspomaga pracę jelit, „wymiata” toksyczne produkty przemiany materii. Odchudzanie wspomaga również bromelaina, która ułatwia trawienie. Owoc ten jest niskokaloryczny – około 30 kcal w 100 g. Zawiera niewiele tłuszczu, a dużo wody. Należy jednak pamiętać, że w pozbyciu się nadwagi pomoże nam tylko świeży ananas – 100 g ananasa w syropie to ponad 80 kcal.
Ananas w kosmetyce
Ananas jest doceniany w kosmetyce ze względu na zawartość bromelainy i kwasów organicznych, które delikatnie złuszczają martwy naskórek, witaminy C, o działaniu rozjaśniającym i wzmacniającym naczynia krwionośne, oraz minerałów, które odżywiają skórę. Bromelaina ma dodatkowo działanie przeciwobrzękowe i przeciwzapalne. Kosmetyki z wyciągiem z ananasa odpowiednie są do każdego typu cery, lecz szczególnie zalecane są w przypadku cery naczynkowej, trądzikowej i z przebarwieniami.
Ostrożnie z ananasem
Ananasów należy unikać w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz przy nadkwaśności soku żołądkowego. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania antybiotyków, leków przeciwzakrzepowych, leków uspokajających i antydepresyjnych (zawierających między innymi kwas barbituranowy, diazepam, zolpidem) – bromelaina może hamować bądź wzmacniać ich działanie. Nadmiernego spożywania ananasów powinny unikać kobiety, u których występują obfite menstruacje – bromelaina zmniejsza krzepliwość krwi. Ostrożność powinny zachować również kobiety w ciąży – niedojrzałe owoce mogą mieć działanie poronne.
Maseczka ananasowa
Rozgnieciony miąższ ananasa nakładamy na twarz i dekolt. Maseczkę zmywamy po około 20 minutach. Miąższ możemy również zmieszać z jogurtem naturalnym.
Tonik z ananasa
Twarz przecieramy wacikiem nasączonym świeżo wyciśniętym sokiem z ananasa.
Awokado, nazywane również owocem maślanym bądź smaczliwką właściwą lub amerykańską, pochodzi z tropikalnych obszarów Ameryki Środkowej i Południowej, a w Europie pojawił się dopiero w XVII wieku. Bogatym źródłem składników odżywczych i cennym surowcem kosmetycznym jest zarówno miąższ owocu, jak i pozyskiwany z niego olej.
Awokado "swój zielony kolor zawdzięcza temu, że mają więcej luteiny niż jakiekolwiek inne owoce, a zawierają także glutation i fitosterol, które hamują wchłanianie cholesterolu."
"Kolorowa dieta" David Heber, Suzan Bowerman
Awokado dla zdrowia
Awokado to prawdziwa skarbnica niezbędnych dla zdrowia składników. Znajdziemy w nim witaminy A, E, C, D, z grupy B (w tym kwas foliowy), PP i K oraz potas, wapń i żelazo. Jest źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), a zwłaszcza kwasu linolowego, linolenowego i oleinowego, które są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu i muszą być dostarczane z pożywieniem. Awokado uważane jest za najcenniejsze źródło beta-sisterolu, który, podobnie jak nienasycone kwasy tłuszczowe, obniża poziom „złego” cholesterolu. Kolejnym cennym składnikiem jest tripeptyd glutation, który zaliczany jest do najsilniejszych przeciwutleniaczy. Antyoksydacyjne właściwości smaczliwki, przede wszystkim w przypadku raka jamy ustnej, potwierdzają badania [1]. W awokado znajdziemy znaczne ilości lecytyny, która odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu systemu nerwowego, a także jest kolejnym składnikiem o działaniu przeciwmiażdżycowym. Smaczliwkę docenią również osoby chore na cukrzycę, owoc ten bowiem zawiera bardzo mało cukru. Z dobroczynnego wpływu skorzystamy, spożywając zarówno surowe owoce (nie należy poddawać awokado działaniu wysokiej temperatury), jak i otrzymywany z nich olej. Mieszanina oleju z awokado i oleju sojowego (określana skrótem ASU – avocado-soybean unsaponifiables) uważana jest za skuteczny środek wspomagający leczenie zwyrodnieniowego zapalenia stawów kolanowych [2]. Substancja ta przeciwdziała rozpadowi występujących w chrząstce glikozaminoglikanów. Z kolei badania przeprowadzone na szczurach potwierdzają, że aplikacja oleju na skórę przyspiesza proces gojenia się ran [3].
Awokado w medycynie ludowej
W medycynie ludowej liście awokado zalecane są przy biegunce, wzdęciach i jako środek łagodzący kaszel. Skórka owoców jest natomiast uważana za środek o działaniu przeciwpasożytniczym.
Awokado w kosmetyce
Olej z awokado ma silne właściwości wygładzające, regenerujące i opóźniające procesy starzenia się skóry. Odbudowuje ochronną warstwę lipidową, chroniąc przed nadmierną utratą wilgoci, a także pobudza syntezę kolagenu. Ponadto ma działanie przeciwzapalne i łagodzące. Kosmetyki z olejem z awokado i sam olej zalecane są przede wszystkim w pielęgnacji cery suchej, dojrzałej, zmęczonej. Po zmieszaniu z olejkiem z pestek winogron lub olejkiem ze słodkich migdałów może być stosowany do masażu. Awokado dogłębnie odżywia i nawilża nie tylko skórę, ale i włosy.
Nadziewane awokado
farsz I Drobno pokrojone jajka, posiekane świeże zioła - koperek, zieloną pietruszkę, szałwię - kawałki łososia i drobno pokrojoną czerwoną paprykę wymiesaj z łyżeczką majonezu. Dodaj odrobinę soli i grubo mielony pieprz.
farsz II Pokrojone jajka, posiekany szczypiorek, kilka rzodkiewek, natkę pietruszki, odrobinę sera typu rokfor wymieszaj z łyżeczką majonezu.
Awokado przekrój na równe połówki, w miejsce po pestce połóż plaster wędzonego łososia. Zagłębienie wypełnij farszem i udekoruj świeżym koperkiem. Pyszna przystawka.
Osteoporoza dotyka 75 milionów ludzi na całym świecie. Zbiera żniwo zarówno wśród kobiet jak i mężczyzn, lecz kobiety cierpią na osteoporozę 4 razy częściej niż mężczyźni. Stale wydłuża się czas życia ludzi, w związku z czym badacze naukowi poszukują nowych metod walki z chorobami dotykającymi osoby w starszym wieku, do których w głównej mierze zalicza się osteoporoza, która dotyka co trzecią kobietę w okresie postmenopauzalnym i większość osób w wieku podeszłym.
Grejpfruty a osteoporoza
Regularne spożywanie miąższu z czerwonego grejpfruta może pozytywnie wpłynąć na stan kości i zmniejszyć ryzyko osteoporozy – do takich wniosków doszli naukowcy z Texas A&M University.
Grejpfruty zmniejszają ubytek wapnia z kości
Badanie prowadzone na szczurach którym podawano miąższ z grejpfrutów jako 5% - 10% uzupełnienie diety, wykazało, że owoc ten znacznie zmniejsza utratę wapnia i magnezu z tkanki kostnej, zwiększa absorpcję tych minerałów i zapobiega zmniejszeniu gęstości mineralnej kości. Obiecujące wyniki zaobserwowano już po 60 dniach trwania doświadczenia.
Grejpfruty w leczeniu i profilaktyce osteoporozy
Jeśli badanie naukowe na ludziach wykaże podobne efekty miąższ z grejpfruta może stać się jednym z najważniejszych składników diety w profilaktyce i leczeniu osteoporozy, tuż obok wapnia, magnezu i witaminy D.
Dieta odchudzająca i zdrowa to najważniejsze w naszym życiu, by chciało się chcieć żyć....
Od dawna znany jest korzystny wpływ kwasów omega 3 na zdrowie układu krwionośnego i zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowych. Dieta bogata w kwasy Omega 3, czyli ryby morskie (np. dieta śródziemnomorska), polecana jest w profilaktyce chorób serca. Jednak jak dotąd nieznany był dokładny mechanizm działania kwasów omega 3 na zmniejszenie ryzyka chorób układu krwionośnego. Wyniki najnowszych badań naukowych opublikowane w European Journal of Clinical Nutrition tłumaczą właściwości zdrowotne Omega 3.
Naukowcy z Australii pod przewodnictwem prof. Manohar’a Garg zaobserwowali wyraźny związek pomiędzy kwasami tłuszczowymi Omega 3, a stanami zapalnymi w organizmie, będącymi jednymi z czynników sprawczych chorób serca. Zdaniem badaczy ilość stanów zapalnych jest odwrotnie proporcjonalna do ilości kwasów Omega 3 we krwi.
Wstępem do odkładania cholesterolu w tętnicach (miażdżycy) są przewlekłe stany zapalne w śródbłonku (w wewnętrznej ścianie) naczyń krwionośnych. Stan zapalny może być skutkiem zakażenia wirusowego, bakteryjnego jak również szkodliwego działania substancji, które przedostają się do organizmu wraz z pożywieniem. Błędy żywieniowe są częstym czynnikiem sprawczym przewlekłych stanów zapalnych w naczyniach krwionośnych. Ze szkodliwych substancji wywołujących zapalenia w obrębie naczyń powszechnie występujących w żywności wymienić można kwasy tłuszczowe trans obecne w przetworzonych i uwodornionych olejach roślinnych (margaryny, oleje rafinowane), a także w wyrobach cukierniczych, czekoladach i produktach pieczonych i smażonych z użyciem oleju roślinnego, oraz akrylamid obecny w dużych ilościach w chipsach i frytkach.
W wyniku stanu zapalnego w naczyniach wzrasta wielokrotnie przepuszczalność komórek śródbłonka i dochodzi do nadmiernego odkładania cholesterolu. Mówiąc krótko do tanga trzeba dwojga. Sam cholesterol nie jest wszystkiemu winien. Ogromną rolę w tworzeniu zmian miażdżycowych w tętnicach odgrywają stany zapalne. Stąd profilaktyka chorób serca, w tym zmiana nawyków żywieniowych, powinna obejmować nie tylko zmniejszenie ilości cholesterolu w diecie, ale również, a może przede wszystkim, zapobiegnie przewlekłym stanom zapalnym w organizmie.
Po raz kolejny badania naukowe potwierdziły korzystny wpływ na zdrowie kwasów omega-3, które mają szeroki zakres korzystnego oddziaływania na zdrowie. Zmniejszają ryzyko zdarzeń sercowych, zapobiegają niektórym nowotworom, pomagają w niwelowaniu objawów astmy, wpływają korzystnie na rozwój dzieci i chronią oczy przed AMD (zwyrodnienie plamki związane z wiekiem). Kwasy omega-3 (DHA, EPA) zawarte są w rybach oleistych (tłustych rybach morskich), czyli w makreli, tuńczyku, łososiu i sardynkach.
Dawno, dawno temu... jakieś 10 lat wstecz zachorowałam na raka. I wtedy pomogli mi lekarze ginekolodzy i onkolodzy. Ale nie tylko. Pomogły mi też zioła, wtedy jeszcze mało znane w Polsce - teraz już bardzo popularne. Te zioła to Vilcacora i reszta ziół andyjskich. I wierzę, że najbardziej to one mi pomogły. Tak więc przytaczam ciekawy artykuł...
UNA DE GATO (uncaria tomentosa) - znana w naszym kraju pod nazwą VILCACORA. Wspomaga naturalną odporność organizmu, działa przeciwzapalnie i przeciwwirusowo. Wskazana jest w profilaktyce chorób cywilizacyjnych. Łagodzi skutki uboczne chemioterapii i radioterapii. Vilcacora jest aktualnie jedną z najpopularniejszych leczniczych roślin na świecie.
Dzięki bogatemu składowi chemicznemu, dodatkowo kształtowanemu przez specyficzne, peruwiańskie warunki klimatyczne, awansowała z roli naturalnego panaceum, znanego tylko wtajemniczonym peruwiańskim curanderos, do rangi suplementu diety, który szybko toruje sobie drogę na światowych rynkach farmaceutycznych.
Obecnie ukazuje się w literaturze światowej coraz więcej opracowań naukowych wskazujących na to, że ekstrakty vilcacory powodują m.in. wzrost liczby limfocytów u osób zarażonych wirusem HIV i indukcję apoptozy typu opóźnionego, wzmagają zdolność komórek do naprawy uszkodzeń DNA, stymulują pierwotną odpowiedź immunologiczną organizmu oraz chronią naczynia krwionośne przez uszkodzeniami związanymi z nadciśnieniem. Wszystko to - przy całkowicie nietoksycznym działaniu preparatu.
Przeprowadzone w Polsce badania wykazały niezwykle cenne, przeciwzapalne działanie ekstraktów z vilcacory. Pod ich wpływem w indukowanym zapaleniu płuc dochodziło do normalizacji stosunków ilościowych białych krwinek i blokowania nadmiernego rozwoju reakcji zapalnej oraz eliminacji pozapalnych zmian patologicznych.
Zdolność wyciągów z vilcacory do modulowania czynności układu odpornościowego znalazła potwierdzenie w badaniach prowadzonych pod kierunkiem prof. Mieczysława Kurasia z Uniwersytetu Warszawskiego. Na temat vilcacory pozytywnie wyraził się również prof. dr hab. Krzysztof Gulewicz z Polskiej Akademii Nauk.
Przygotowane przez Polską Akademię Nauk nowej procedury standaryzacji oraz doświadczenia lekarzy praktyków pozwoliły na opracowanie w 2004 roku doskonalszych i nowocześniejszych preparatów.
Zastosowania:
NOWOTWORY (wszystkie rodzaje ) BIAŁACZKI, AIDS , oraz : cukrzyca , choroby nerek ,prostaty, schorzenia gastryczne,: zapalne jelit ( zespół nadwrażliwego jelita ), reumatoidalne zapalenie stawów, wirusowe zapalenie wątroby typu "B" i "C" oraz w marskości wątroby, udary mózgu choroby krążenia , stany po zawałach serca, otyłość, , infekcje oraz wszelkie inne trudne schorzenia.
Profilaktyka - Leczenie i wzmacnianie systemu odporności. ( kuracje dotyczą również dzieci powyżej 3-ego roku życia.)
Kuracje składają się z kilku preparatów, którą ustalają lekarze.
Ojciec Szeliga – odznaczony przez Pana Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, za zasługi dla Fitoterapii mawiał:
"To medycyna akademicka wywodzi się z Fitoterapii a nie odwrotnie. Mówienie chorym o nieskuteczności Fitoterapii w leczeniu groźnych chorób jest zamykaniem oczu na rzeczywiste fakty. Ja w swoim Instytucie Naukowym "IPIFA" którego założyłem w Peru, wyleczyłem ponad 35 tysięcy chorych ludzi. Wielu z nich było w tzw. przez akademicką medycynę "stanów beznadziejnych " Najpierw musiałem im przywracać niejednokrotnie odebraną nadzieję, przez samych lekarzy, potem przy stosowaniu naturalnych metod leczenia - ziół i roślin, odpowiedniej diety - wyleczyłem ich. Wiele takich przypadków jest doskonale, na całe szczęście udokumentowanych. W niektórych przypadkach lekarze zachowywali się jak ci biblijni żydzi, którzy widzieli cuda Pana Jezusa a za żadne skarby świata nie chcieli w nie uwierzyć ! "
Po śmierci Ojca Szeligi nazwano jego imieniem Instytut IPIFA w LIMIE.
Więcej informacji na temat fitoterapii można znaleźć w książce: "ZIOŁOLECZNICTWO AMAZOŃSKIE I ANDYJSKIE" pod kier. dr.farm.Katarzyny Żurowskiej - recenzentami naukowymi tego wspaniałego opracowania o amazońskich ziołach i roślinach są :prof.dr.hab.Jerzy Lutomski, oraz prof.dr.hab.Jerzy Łukasiak ) Wydawca Tower Press .W tym pięknie opracowanym albumie znajduje się kompedium wiedzy o Fitoterapii . Zamieszczono tam szczegółowe opisy poszczególnych roślin, ich składów bio-chemicznych, zastosowań, itd. Książka jest unikatem na skalę europejską.
Dla ludzi rozpaczliwie szukających pomocy, tym którym odebrano wszelką nadzieję , tym dla których naprawdę medycyna akademicka okazała się bezradna – można polecić książkę p/t. "Żyję dzięki VILCACORZE " ( autor: dr.Roman Warszewski wydanie :Tower Press ) Książka ta ukazuje dobitnie, że nie ma sytuacji "straconych". Ludzie, którzy byli zdyskwalifikowani do leczenia metodami konwencjonalnymi, mimo wszystko, przy zastosowaniu odpowiednich ziół i roślin z Amazonii, oraz stosowaniu odpowiedniej diety, wspomagani najnowocześniejszymi metodami psycho-neuro-immunologi - zadziwili wszystkich i pokonali swoje choroby, które czasami zbyt wcześnie uważa się za "nieuleczalne" jak rak, marskość wątroby, cukrzycę a nawet AIDS!
Nie oznacza to że te metody wyleczą wszystkich i zawsze! Dają jednak nadzieję i jest to udokumentowane (w medycynie konwencjonalnej jest podobnie, chemio i radioterapia chociaż leczy, to nikomu przecież wyzdrowienia nie gwarantuje ) .
Fitoterapia, która wykorzystuje moc zawartą w samej naturze przynajmniej gwarantuje, że nie ma skutków ubocznych, nie jest także w żadnym stopniu toksyczna.
Wojciech Gęga
Konsultant Fitoterapii Andyjskiej ANDEAN MEDICINE CENTRE ltd.. London, fitoterapeuta , rehabilitant, masażysta, redaktor współpracujący z miesięcznikiem "Żyj Długo"(wcześniej: " Vilcacora Żyj Długo"). Współpracuje z Instytutem Ojca Edmunda Szeligi " IPIFA" w PERU.
Kiwi jest bogatym źródłem antyoksydantów. Zawiera spore ilości witaminy C (80 mg/100g) i E. Badania naukowe sugerują, iż regularne spożywanie 2-3 owoców kiwi dziennie może znacznie zredukować ryzyko nowotworu, zakrzepicy i udaru. O wyjątkowości właściwości odżywczych tego owocu może świadczyć odkrycie w nim zupełnie nowej, dotąd nieznanej formy witaminy E, która być może nadaje kiwi te niezwykłe walory żywieniowe.
"Historia kiwi zaczęła się w chińskiej dolinie Chang Kiang. Nazywane yang tao były uważane za przysmak przez wielkich chanów, którzy zachwycali się cudownym smakiem owoców i ich szmaragdowozielonym kolorem. Informacje o tym owocu rozeszły się do innych krajów w drugiej połowie XIX wieku."
"Kolorowa dieta" David Heber, Susan Bowerman
Nowa forma witaminy E
Jak donosi magazyn Food Chemistry, włoscy naukowcy odkryli nową formę witaminy E, nazwaną delta-tocomonoenol, którą zidentyfikowano w kiwi.
Jak dotąd rozróżniono 8 form tej witaminy. Możliwe, iż owoc ten jest jedynym źródłem nowej formy witaminy E, co może stanowić o unikalności jego walorów odżywczych.
Owoce z reguły nie są dobrym źródłem witaminy E. Bogate w antyoksydanty kiwi, stanowi tu wyjątek.
Kiwi – źródło witaminy E
Badanie zawartości witaminy E w produkcie polega przeważnie tylko na mierzeniu zawartości a-tocopherolu. Uwzględnienie zawartości nowej formy witaminy E (delta-tocomonoenolu) znacznie podnosi całkowite stężenie witaminy E w kiwi, czyniąc z niego niezwykle wartościowe źródło tej witaminy.
Niestety spora ilość delta-tocomonoenolu znajduje się w skórce owocu, której nie jemy.
Witamina E jest głównym antyoksydantem chroniącym komórki przed wolnymi rodnikami. Podobnie jak witamina A, D i K rozpuszcza się w tłuszczach. Wśród owoców, będących jej bogatym źródłem, obok kiwi wyróżnić można także awokado.
Kiwi - superowoc
Kiwi zalicza się do grupy tzw. superfood, czyli produktów o ponadprzeciętnych walorach odżywczych. Owoc ten jest bogatym źródłem nie tylko witaminy E, ale również polifenoli, kwasu foliowego i witaminy C.
Kiwi w walce z nowotworami
Kiwi cieszy się sporym zainteresowaniem naukowców. Wyniki najnowszych badań naukowych z Nowej Zelandii sugerują, iż spożywanie 2-3 kiwi dziennie w połączeniu z regularną aktywnością fizyczną może znacznie usprawnić naprawę uszkodzonego DNA i zapobiec powstaniu raka. Zdaniem Elaine Rush z Uniwersytetu w Auckland, codzienna dawka kiwi może zredukować niektóre z czynników ryzyka powstania chorób nowotworowych.
Kiwi a zdrowie układu krwionośnego
Kiwi stanowi doskonały wybór dla osób pragnących poprawić stan zdrowia serca i układu krwionośnego. Wyniki badań prowadzonych przez naukowców z Uniwersytetu w Oslo wykazują, iż spożywanie 2-3 kiwi dziennie pozwala na znaczną redukcję ryzyka powstania zakrzepów krwi w naczyniach, co może uchronić przed udarem i zakrzepicą żył. Badania wskazują również, iż regularne spożywanie kiwi zmniejsza poziom triglicerydów we krwi aż o 15%.
Zdaniem norweskich naukowców kiwi może być doskonałą naturalną alternatywą dla aspiryny w utrzymaniu zdrowia układu krwionośnego, bez skutków ubocznych.
Mango jest owocem wiecznie zielonego drzewa, uprawianego już od ponad 5 tysięcy lat i osiągającego wysokość 40 metrów. Owoce są słodkie, aromatyczne oraz bogate w witaminy i minerały.
Witaminy i minerały
Mango zawiera witaminy A, C, PP, E, z grupy B, a także magnez, potas, miedź, flawonoidy, błonnik oraz cenny lupeol, należący do związków triterpenowych o działaniu antyoksydacyjnym, przeciwmiażdżycowym i przeciwzapalnym. Z pestek mango wytwarzane jest masło, które ma zastosowanie w kosmetyce i zawiera dodatkowo kwasy tłuszczowe, mangiferynę i gallotaninę. Mangiferyna ma działanie antyoksydacyjne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze. Gallotanina, inaczej kwas taninowy, wykazuje działanie przeciwbakteryjne i odkażające.
Mango na zdrowie
Znaczna zawartość witamin C, A, E, flawonoidów, a przede wszystkim lupeolu decyduje o przeciwutleniających właściwościach owoców mango. Badania potwierdzają skuteczność lupeolu w redukcji komórek rakowych w przypadku nowotworu prostaty [1] i trzustki [2]. Mango uzupełnia niedobory witamin i minerałów. Jest bogatym źródłem miedzi, która jest niezbędna w procesie powstawania czerwonych krwinek – jej niedobór i może prowadzić do niedokrwistości. Błonnik reguluje pracę jelit i ułatwia usuwanie szkodliwych produktów przemiany materii.
"Na całym świecie istnieje ponad 1000 odmian mango. Zawierają one enzym trawienny o właściwościach zbliżonych do papainy znajdującej się w papai, który w połączeniu z ich naturalnym błonnikiem wspomaga trawienie. Porcja 100 g mango zawiera prawie 4000 j.m. beta-karotenu..."
"Kolorowa dieta" David Heber, Susan Bowerman
Mango w kosmetyce
Wyciąg z mango jest składnikiem szamponów i odżywek do włosów suchych i zniszczonych, balsamów odżywczych do ciała oraz kremów i toników do cery suchej, podrażnionej i naczynkowej (witamina C zawarta w mango wzmacnia naczynia krwionośne). Cennym kosmetykiem naturalnym jest masło z pestek mango o właściwościach nawilżających i natłuszczających. Działa regenerująco i wygładzająco, łagodzi stany zapalne skóry, a także pełni funkcję naturalnego filtra przeciwsłonecznego oraz przeciwutleniacza – opóźnia procesy starzenia się skóry. Masło odpowiednie jest do pielęgnacji skóry suchej, podrażnionej, zmęczonej, pozbawionej elastyczności. Może być stosowane nie tylko w celu odżywienia skóry twarzy, ale i całego ciała.
Koktajl z mango
2 dojrzałe owoce mango obieramy ze skórki i usuwamy pestki. Miąższ miksujemy z 150 ml jogurtu naturalnego, 50 ml mleka i 2 łyżkami cukru.
Maseczka z mango
Miąższ mango rozgniatamy, mieszamy z jogurtem naturalnym i nakładamy na twarz na około 20 minut.
Tonik z mango
Wacikiem nasączonym świeżo wyciśniętym sokiem z mango przecieramy twarz.
Regulacja ciśnienia krwi, gospodarki wodnej organizmu i funkcjonowania nerek należy do najważniejszych funkcji potasu w organizmie.
Dieta uboga w potas może być jedną z przyczyn wystąpienia nadciśnienia. Wpływ potasu na ryzyko zdarzeń sercowych został wielokrotnie potwierdzony przez badania naukowe. Niedostateczne spożycie potasu w przypadku kobiet zwiększa nawet pięciokrotnie ryzyko udaru mózgu. Niedobór potasu prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi i to zarówno u pacjentów z nadciśnieniem jak i osób zdrowych.
Zapotrzebowanie kobiet na potas wynosi od 1000 – 3000 mg.
Niedobór potasu
Mimo, iż potas występuje w wielu produktach spożywczych, bywa że spożywamy go za mało.
Niedobór potasu może się objawiać:
fioletowym nalotem na języku,
skłonnością do siniaków,
podkrążonymi oczami,
powolnym, nieregularnym pulsem,
podwyższonym ciśnieniem tętniczym,
opuchlizną kończyn,
stanem poddenerwowania i zmęczenia.
Czynniki zmniejszające zasoby potasu w organizmie:
kofeina,
alkohol,
cukier,
stres,
estrogenowa terapia zastępcza,
bardzo intensywna dieta odchudzająca,
antybiotyki
kortyzon
środki przeczyszczające,
środki moczopędne.
Uwaga
Preparaty z potasem można przyjmować tylko po uzgodnieniu z lekarzem. Przyjmowanie zwiększonych dawek potasu jest niewskazane dla chorych na niewydolność nerek i w przypadku przyjmowania niektórych leków przepisywanych m.in. na arytmię, nadciśnienie i choroby serca, dlatego też wprowadzenie do diety dodatkowych źródeł potasu wymaga wcześniejszej konsultacji lekarskiej.
Orzechy, w tym migdały, to niedoceniane produkty w naszej codziennej diecie. Mimo wysokiej zawartości tłuszczów należą do najzdrowszych przekąsek. Warto je włączyć do codziennej diety i spożywać regularnie ze względu na zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych, błonnika, minerałów i witamin.
Cenne źródło wapnia
Migdały są cennym źródłem dobrze przyswajalnego wapnia. 28g (ok. 23 szt. Migdałów) to 70 mg wapnia. Zawierają też sporo białka – ok. 20g w 100 g produktu.
Nienasycone kwasy tłuszczowe
Zawierają dużo tłuszczów, co nie znaczy, że są przez to niezdrowe. Bardziej istotne dla zdrowia jest nie tyle obecność tłuszczu w diecie co jego rodzaj. Migdały zawierają znacznie więcej nienasyconych kwasów tłuszczowych niż nasyconych kwasów tłuszczowych. Nie zawierają szkodliwych kwasów tłuszczowych trans, których należy stanowczo unikać w diecie.
Bogate źródło witaminy E i B2
Są zdrową przekąska również ze względu na dużą zawartość witaminy E (240 mg/100g), która chroni przed niekorzystnym wpływem wolnych rodników, wzmacnia ściany naczyń krwionośnych i chroni przed chorobami układu krwionośnego i B2, która pełni ważna funkcję w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego i narządu wzroku.
Zdrowie układu krwionośnego
Migdały korzystnie wpływają na zdrowie, zwłaszcza układu krwionośnego i zmniejszenie ryzyka choroby wieńcowej serca, gdyż są bogatym źródłem magnezu, potasu, fosforu, wielu witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych.
Dieta obfitująca w migdały wpływa pozytywnie na obniżenie poziomu złego cholesterolu (LDL), podwyższenie poziomu dobrego cholesterolu (HDL) i obniżenie poziomu trójglicerydów. 40 gramów migdałów dziennie, czyli około 1/3 kubka (ok. 34 orzechy) może obniżyć ryzyko choroby niedokrwiennej serca.
Profilaktyka nadciśnienia tętniczego
Migdały są również zalecane w diecie DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension) czyli diecie w leczeniu i zapobieganiu nadciśnieniuNational Institutes of Health and the American Heart Association). rekomendowanej przez amerykański Narodowy Instytutu Serca, Płuc i Układu Krwiotwórczego (
Migdały mają dobroczynny wpływ na zdrowie pod warunkiem, że są nieprzetworzone i nie poddawane obróbce termicznej, czyli gotowaniu, pieczeniu, czy prażeniu.
Wysoka temperatura powoduje wytworzenie kwasów tłuszczowych trans z nienasyconych kwasów tłuszczowych. Przez co zmienia dobroczynne wielonienasycone tłuszcze w szkodliwe dla zdrowia tłuszcze trans, które działają w organizmie jak wolne rodniki. Obniżają poziom dobrego cholesterolu (HDL) i podwyższają poziom złego cholesterolu (LDL), powodują tycie, stany zapalne w organizmie, wywołują syndrom X i cukrzycę.
Właściwości odżywcze migdałów
Garść migdałów (ok. 28 gram, czyli 24 sztuki) zawiera:
Ze względu na wysoką zawartość tłuszczów, migdały źle przechowywane mogą stracić swoje dobroczynne właściwości. By tłuszcze zawarte w migdałach nie zjełczały, należy przechowywać je w lodówce w szczelnie zamkniętym pojemniku.
Orzechy, w tym migdały, to niedoceniane produkty w naszej codziennej diecie. Mimo wysokiej zawartości tłuszczów należą do najzdrowszych przekąsek. Warto je włączyć do codziennej diety i spożywać regularnie ze względu na zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych, 
